Jack McDevitt - Infinity Beach

We are alone.... That is the verdict, after centuries of Search for Extra-Terrestrial Intelligence missions and space exploration. The only living things in the Universe are found on the Nine Worlds settled from Earth, and the starships that knit them together. Or so it's believed, until Dr. Kimberly Brandywine sets out to find what happened to her clone-sister Emily, who, after the final, unsuccessful manned SETI expedition, disappeared along with the rest of her ship's crew. Following a few ominous clues, Kim discovers the ship's log was faked. Something happened out there in the darkness between the stars, and she's prepared to go to any length to find answers. Even if it means giving up her career ... stealing a starship ... losing her lover. Kim is about to discover the truth about her sister--and about more than she ever dared imagine.

Het heelal is leeg. Een aantal planeten is bezet door mensen, die er een Aards paradijs van hebben gemaakt. Voor de rest is ieder uitgezonden bericht voor ET teruggekomen zonder antwoord. De mensheid is zelfs zo ver gegaan om sterren in vaste patronen op te blazen - om zo alsnog de aandacht te trekken. Maar ook die aanpak zal veel tijd gaan vergen, want het licht reist nu eenmaal niet zo snel.

Toch: één schip is ooit onder merkwaardige omstandigheden teruggekeerd, de bemanning daarna allen op al even merkwaardige wijze omgekomen. Het is duidelijk dat zij iets ontdekt hebben, ook al lijkt het scheepsjournaal niets te melden te hebben. De kloonzuster van Dr. Kimberly Brandywine was één van de opvarenden van dat ruimteschip. Kimberly Brandywine gaat op onderzoek uit, na een hint van een oude leermeester. Het laat zich raden wat ze - met hulp van enkele anderen - uiteindelijk vindt. Het verhaal draait uit op een "first contact gone wrong".

Infinity Beach is een spannend en onderhoudend boek. De personages zijn echt genoeg om in geïnteresseerd te raken en te blijven. De plot en het slot zitten goed in elkaar. Vooral aan dat laatste schort het nog wel eens bij McDevitt-boeken. Maar dit boek is absoluut lezenswaardig voor zowel fans van hard SF als van de wat zachtere vormen .

De Grote Kijkdoos zou geen kijkdoos zijn als er toch niet een paar kritiekpuntjes waren. Allereerst zou McDevitt eens goed na moeten denken over het invoegen van actiescenes. Het probleem is dat zijn actiescenes het uitstekend zouden doen op het witte doek, maar niet op het witte (eBook)papier. Beschrijvingen worden ingewikkeld en moeilijk te volgen. Daardoor pakken ze niet uit zoals het geval zou moeten zijn. Boeken zijn geen filmscripts.

Ten tweede verloopt de toon van het verhaal een beetje. In de eerste hoofdstukken wordt een wereld geschetst die de lust tot verkennen schijnt te zijn vergaan. "We wonen hier toch prima?" schijnen ze te zeggen, "En bovendien: je kunt ook de aandacht trekken van lelijke aliens" en daar hebben ze een punt. Niemand zit eigenlijk te wachten op verkenning van het heelal. De brand is geblust. Maar verderop in het verhaal lijkt het vuur ineens weer te ontbranden, en het is niet helemaal duidelijk waarom dat iedereen zo fanatiek voor of tegen is. Desinteresse slaat zonder veel verklaring om in tegenwerking. Op zich is dat geen probleem. Als Kim Brandywine zich gedurende het gehele verhaal slechts gesteund wist door ongeïnteresseerdheid, zouden de belangen niet zo hoog worden en het verhaal minder spannend. Desalniettemin is het een stijlbreuk.

McDevitt is een veelzijdig schrijver. Van alternate history tot hard SF. Niet alles is even geslaagd en dat komt vooral doordat McDevitt gedurende het verhaal kwijt lijkt te raken waar hij mee begonnen is. Vaak pakt dat verkeerd uit, maar in Infinity Beach levert het allesbehalve een probleem op.