Onze energieverslaving

Afgelopen dinsdag werd bij mij in de wijk een laagspanningskast vervangen. Gedurende een paar uur had ik geen elektriciteit. Tegen half tien viel een wonderlijke stilte in. Alle gesuis en geruis verdween uit mijn oren.
Alle activiteiten vielen ook stil. Geen koelkast of televisie, geen radio of internet, zelfs geen verwarming, heet water of vaste telefoon. Voor mij was het reden om onmiddellijk in mijn auto te stappen en mijn huis achter me te laten.

Het is een goede illustratie van de grote afhankelijkheid die we hebben opgebouwd van onze energieaanvoer. Het is ook een goede verklaring waarom we in toenemende mate zijn gaan kiezen voor steeds riskantere energieproductiestrategieën. Een akelig voorbeeld staat nu in Japan. Een grote kerncentrale die op het punt staat een gevaarlijke eco-"bom" te worden. Er lekt straling, een meltdown is mogelijk, koelingsproblemen lijken ons boven het hoofd te groeien.

We zullen andere keuzes moeten maken. Niet alleen keuzes voor energieopwekking – productie die meer rendement per energie-eenheid en minder verspilling mogelijk moet maken – maar ook keuzes voor energiegebruik. Hoe lang kan onze energiehonger nog vervuld worden en wat gaat er gebeuren als het stillen van die honger in de knel komt?