Waarom de Islam niet bestaat en andere bewijzen

Ook Hassnae Bouazza mengt zich weer eens in de afschuwelijke wereld die Islam-bashen heet. Geërgerd meldt zij in de Volkskrant dat al die anti-islamisten nu maar eens moeten ophouden met het citeren uit de Koran die zij niet kennen. Haar pijlen richt ze vooral op Amanda Kluveld, die zich in de Volkskrant en elders terecht druk maakt over de weinig subtiele pogingen van de orthodoxe en politieke islam om in Nederland het discours over democratie, samenleven en gelijke rechten voor alle mensen te bepalen met hun extreme onverdraagzaamheid.

Allereerst is het nog maar de vraag of Bouazza gelijk heeft met haar boude stelling dat al die vermeende citeerders zo weinig snappen van de Koran of de Islam. Zij stelt dat het zo is. Bewijzen geeft ze niet. Voor haar bestaat de kritiek van Kluveld en haar medestanders vooral uit "uit het verband rukken van citaten". Dat is een gecompliceerde problematiek sterk vereenvoudigen, niet bewijzen dat je gelijk hebt.

Storender is echter weer het absolute gebrek aan zelfreflectie. Bouazza zou zich eens wat minder druk moeten maken over Kluveld en al die "zogenaamde anti-islamisten met hun het-staat-in-de-koran-dus-is-het-zo-riedeltje" en eens wat drukker over de orthodoxe moslims en de politieke Islam die hun onderdrukking en terreur zo triomfantelijk en ongegeneerd motiveren met hun het-staat-in-de-koran-dus-is-het-zo-riedeltje.

Maar dat is haar niet gegeven. Ze is liever verongelijkt slachtoffer van mensen die klaarblijkelijk niets anders fout hebben gedaan dan het net zo goed zijn in het selectief citeren als zijzelf.

Haar excentrieke argumenten dragen ook niet bij aan de goede zaak. De door haar verfoeide anti-islamisten - die ze neerbuigend "zogenaamde vrijheidsstrijders" noemt - gebruiken helemaal geen het-staat-in-de-koran-dus-is-het-zo-riedeltje. Die gebruiken over het algemeen de praktijk: van daadwerkelijke vrouwenonderdrukking en geweld tegen minderheden naast andere vormen van discriminatie, tot extreem wrede islamitische regimes en extreem gewelddadige orthodoxe moslims.

Voor Bouazza zijn het allemaal onaangepaste moslims. De overgrote meerderheid van de orthodoxe moslims in deze wereld die het voor het zeggen heeft binnen de Islam denkt daar echter anders over. Tegengeluiden worden effectief en zo nodig met geweld gesmoord.

Het collectieve wegpoetsen van die problematiek is ooit begonnen door types als Bouazza en haar medestanders zelf - als reactie op het oplaaiende geweld van de politieke islam die nu bijna 90% van alle terroristisch geweld en politieke ontwrichting voor zijn rekening neemt.
Het argument was ineens dat in de Koran juist zoveel vredelievendheid is te vinden. Toen de reacties daarop kwamen die dat beeld nogal systematisch negatief bijstelden werd die kritiek plots een "het-staat-in-de-koran-dus-is-het-zo-riedeltje van anti-islamisten".

Bouazza is echter duidelijk. Het is allemaal erg onrechtvaardig. Eigenlijk is al die kritiek op de orthodoxe Islam weinig meer dan een uit het niets opgestarte samenzwering van vooral heel erg enge mensen tegen de Islam die eigenlijk niet bestaat. Zij zijn niet het gevolg van een oorzaak, maar de oorzaak van een gevolg.

Kortom: het is vooral het probleem van al die "zogenaamde anti-islamisten".

En natuurlijk van de miljoenen mensen die zuchten onder de gesel en de draconische leefregels van de politieke en orthodoxe Islam. Maar dat zal mevrouw Bouazza allemaal een rotzorg zijn. Zolang het haar probleem maar niet is.