We begrijpen het niet goed

 

Diederik Samson stelt dat de halvering van zijn electorale achterban een gevolg is van het feit dat de mensen in Nederland "nog niets merken" van economisch herstel. Mark Rutte meldt dat het weglopen van 20% van zijn kiezers aangeeft dat het kabinet op de goede weg is.

Dit is geen televisiemachismo of bravado, dit is hufterigheid. Wat is er losgetrild in je hoofd als je dit soort retoriek bezigt? Hoe neerbuigend kun je de kiezer benaderen?

Nadat de Nederlandse kiezer keer op keer vroeg een eind te maken aan de economische misstanden die onze wereld bijna over de rand hadden geduwd, gingen PvdA en VVD in ons land onvermoeibaar aan de slag om die taak te ontlopen. Terwijl de veroorzakers van de crisis zich ongestraft vol bleven vreten kon jan-met-de-pet de rekening voldoen en werd als dank als uitvreter het restaurant uitgebonjourd. In het vervolg moest hij zijn zorg, zijn huishoudelijke hulp, zijn kinderopvang zelf maar betalen. Hij moest niet zeuren als hij na ontslag een minimale uitkering kreeg of als bijstandsgerechtigde aan de dwangarbeid werd gezet. Profiteren - dat doe je maar ergens anders.

De 'noodzakelijke' hervormingen in een notendop. Het lijkt erop dat de kiezer een andere definitie heeft van 'economisch herstel' dan Rutte en Samson. Terwijl de kiezer door de ruit naar binnen keek en de werkelijke profiteurs zag - die niet minder, maar juist meer te eten kregen - streepte hij deze politici en bestuurders van zijn stembiljet.

Maar de VVD en de PvdA zitten er niet mee. Niet zij, maar de kiezers zijn de domme hufters.

Wat nu voor de 'onterechte' verliezers? Nu is de tijd om je af te vragen waar het probleem nog meer zit. Is het die lastige Eerste Kamer? Is het de oppositie die je zelf buitensloot en nu beschuldigt van toekijken? Is het een complot van duistere krachten die je pootje lichten?

Gelukkig zijn de mogelijkheden onbegrensd. Voor je het weet ben je door je excuses heen en blijft niks dan aftreden of zelfonderzoek over. In die volgorde. Ach. De zorgsector, de woningcorporaties, de megascholen of de accountants- en consultancybureaus wachten wel op je. En dat zelfonderzoek kan altijd nog met de schnabbel van de wekelijkse column in dat landelijke dagblad worden kromgepraat.